Początki kinematografii.

Pierwsze próby stworzenia ruchomych obrazów podejmowano w drugiej połowie XIX wieku. Zasada była prosta: wykonywano szybko jedna po drugiej fotografie danej sceny, a następnie oglądano je w takim samym tempie. Dawało to złudzenie ruchomego obrazu. Choć zasada była prosta, to technologia potrzebowała jednak nieco czasu na rozwinięcie się. Niektóre z pierwszych kamer "filmowych" miały wiele odrębnych obiektywów oraz migawek, by móc szybko wykonywać zdjęcia. Otrzymane fotografie były przekładane do specjalnego odtwarzacza, w którym można było oglądać ruch. Niekiedy to samo urządzenie służyło zarówno do wykonywania zdjęć jak i do ich oglądania. Do rozwoju kinematografii przyczyniło się wielu wynalazców różnej narodowości. Należy z pośród nich wymienić Louisa LePrince'a, Williama Friese-Greene'a, Thomasa Alvę Edisona oraz Auguste i Louisa Lumiere. Pierwsza komercyjna prezentacja filmu odbyła się w roku 1894 w Nowym Jorku. Widzowie oglądali wtedy obraz przez specjalne urządzenia zwane kinetoskopami.